Bezoek Merapi

14 januari 2020 - Yogyakarta, Indonesië

Maandag 13 januari.

Het is niet de eerste keer dat wij Yogyakarta bezoeken. Een deel van de bezienswaardigheden hebben we al gezien en dat hoeft dus niet meer. Als je Bagan in Myanmar en Angkor Wat in Cambodja bezocht hebt dan zijn Borobudur en Prambanan ook geen tweede bezoek waard. De Merapi en omgeving staat nog wel op ons lijstje. Nou wil het toeval dat we uitgenodigd zijn door Frans Alamanda. Samen met hem trekken we vandaag richting deze indrukwekkende vulkaan. Eerst wurmen we ons door het drukke verkeer richting het noorden. Eenmaal buiten de stad is alles groen. Boeren werken op het land. Je hoort de vogels fluiten en vlinders zijn op zoek naar nectar. Voor ons piept de vulkaan af toe achter de bomen op. Het gaat hoger en hoger. Af en toe wordt er gestopt voor het maken van foto’s.  We komen steeds vaker volgeladen jeeps tegen. We stoppen bij een soort stuwdam. Gebouwd om modder- en lavastromen te keren. In de diepte onder ons crossen twee jeeps over het grind en door diepe poelen. De inzittenden, met helmen op, gillen van plezier. Je moet het maar leuk vinden. We stijgen verder richting het dorp Kaliurang. Kaliurang was het Bogor van Yogyakarta. De koele berglucht en de prachtige omgeving was voor de rijke Nederlander aanleiding om prachtige villa’s te bouwen. Velen staan er nog en zijn bewoond of worden als vakantiehuis verhuurd. We drinken koffie en thee bij een kleine warung. Waar we geen rekening mee hebben gehouden is dat op maandag musea gesloten zijn. We missen het Merapi Museum. In dit museum worden de verschrikkingen van de uitbarstingen van de Merapi getoond. We dalen af. Frans brengt ons naar een afgelegen “restaurant”. De naam is Kopi Kotok. In een grote schuur is een keuken gebouwd, staan tafels, gevulde pannen en potten. Met name jongelui bevolken het restaurant. Het is er onvoorstelbaar druk. Het restaurant ernaast is helemaal leeg. Wat is in Godsnaam de aantrekkingskracht van Kopi Kotok. Het eten is erg lekker. Je schept je eigen bordje vol.

Op de terugweg gaan we bij een kippenfarm langs. Vijfendertigduizend kippen doen hun best om iedere dag een ei te leggen. Het is maar goed dat Stichting lekker Dier hier geen weet van heeft. Tot slot drinken we bij Frans een biertje en bewonderen zijn bungalowparkje.  Wij hebben een leuke, gezellige dag achter de rug.

Foto’s

4 Reacties

  1. Ingrid meijerink:
    14 januari 2020
    Ooooh wat afschuwelijk die kippen....
  2. Cisca:
    14 januari 2020
    De hele dag geen" huan " gehad?
    Zou een wonder zijn .😁
  3. Theo en Didi:
    15 januari 2020
    Mooi beschreven weer Jan.
  4. Ilka van Don-Quittner:
    15 januari 2020
    Inderdaad je hebt ons weer op een prachtig reisverslag getrakteerd.
    Dank je wel.

Jouw reactie