Solo 2

11 januari 2020 - Surakarta, Indonesië

Vrijdag 10 januari.

Vandaag onze laatste wandeling door Solo. We hebben Pasar Gede, Pura Mangkunegara en Pasar Triwundi op het programma gezet. Voor onze oude benen allemaal net beloopbaar. Fort Vastenburg ligt op de route. Maar waar is de ingang. Zowel Maps.Me als Google Maps zegt daar niets over. Je raadt het natuurlijk al. In de laatste dikke muur treffen we de pompeuze hoofdingang. We lezen 1745. Toen werd het fort gebouwd. Wat zal zich binnen die dikke, veilige muren hebben afgespeeld. Nu wordt het immens grote binnenterrein gebruikt voor allerlei grote evenementen.

Niet veel later staan we voor de grote Pasar Gede. Je kunt er alles wat door de mond gaat kopen. Deze pasar is slecht voor mijn lichaamsgewicht. We proeven een aantal snacks en schieten foto’s. Eerst even vragen of de dame in kwestie op de foto wil. Ja. Ook hier gaat het spreekwoord op. Als er één schaap over de dam is…. Er volgen meer prachtige dames. Wij hebben leuke foto’s. De dames weer een leuke dag waarop met gelach wordt terug gekeken.

Op naar Pasar Triwundi. De deuren van de Sint Fransiscus kerk staan open. We horen het Onze Vader bidden. Deuren staan niet voor niets open. We nemen plaats op de achterste banken. De kerk is behoorlijk vol. Voor het altaar zit een bruidspaar. De priester spreekt de goegemeente toe. Af en toe klinkt er gelach en een applaus. Waar de beste man het over heeft verstaan we niet. Dat doet er ook niet toe. Het is lekker koel in de kerk en voor ons een moment om even onze benen rust te geven. En af en toe wat geestelijk voer kan ook geen kwaad. Als de ringen om de vinger geschoven zijn en de bruidegom de bruid op het voorhoofd gekust heeft verlaten wij de kerk. Ineens geeft Maps.Me er de brui aan. Dan maar overstappen op Google.Maps. Daarvoor moet ik even mij 4G verbinding inschakelen. Triwundi is snel gevonden en het bericht van Klaas Stoppels gelezen. Jan eet een ijsje bij Tentrem en mijdt Gladag. Om 13.00 uur is daar een demonstratie.

We slenteren langs de kraampjes op Pasar Triwundi. Wat kan een mens toch antiek en andere rotzooi verkopen. Onderweg naar IJssalon Tentrem pakken we ook nog even het oude Nederlandse Kavallerie en Artilleriegebouw mee. Er staat een bordje dat het voor publiek verboden is het terrein te betreden. Even maar doen alsof ons neus bloedt. Weggestuurd worden kan altijd nog. We komen via de achterkant binnen. We passeren de voormalige stallen en gebouwen waar de soldaten sliepen. Zowel stallen als gebouwen vormen nu een onderkomen voor de allerarmsten van Solo. Van alles wat maar enigszins beschutting biedt zijn wanden gebouwd. Daar waar paarden stonden slapen nu mensen op de vloer.

Tentrem is onze volgende rustplaats op onze route. We bestellen twee lekkere coups ijs en een koude es jeruk. De manager van de ijssalon knoopt een gesprek met ons aan. Waar kom je vandaan, hoe lang blijf je in Solo, etc. Op mijn antwoord dat wij bij AlSalam Syariah Guesthouse logeren reageert hij met: “Ohhh. Pas op. Loop niet helemaal tot aan het monument Slamet Riyadi bij Gladag. Daar is een anti VS en pro Iran demonstratie gaande. Het kan gevaarlijk zijn.”

We moeten toch een eindje die kant op en zijn waaks. Tot nu toe is er niets aan de hand. We lopen door tot Gladag. Bij het monument zitten mannen met baarden, lange jurken en gebreide mutsjes op hun hoofd. Ze lachen vriendelijk naar ons en zwaaien met witte vlaggen waarop Arabische teksten geschreven staan. We lopen nog een stukje verder. In een zijstraatje staan drie grote legertrucks. De manschappen roken een sigaretje en babbelen wat met elkaar. Ik spreek een militair met veel goud op zijn schouder aan. Zij zijn van het TNI, het Indonesische leger. Ze zijn hier om de orde te handhaven. De demonstranten zijn onderweg en kunnen ieder moment bij Gladag zijn. Hij verwacht geen ongeregeldheden maar adviseert ons om toch maar een veilig heenkomen te zoeken. Wij slaan zijn raad niet in de wind.

Tja. Wat zal ik zeggen over de waarschuwing van mijn Balinese vrienden. Is Solo een IS bolwerk? Ik heb geen idee. Je kunt dat aan de buitenkant niet zien. Wel is mij opgevallen dat het niqab gehalte hier heel erg hoog is. En eigenlijk heb ik een beetje medelijden met die dames. Die lange zwarte gewaden met op ooghoogte een klein spleetje waar je doorheen mag kijken. Ik vraag mij af wie bepaalt dat deze gewaden gedragen moeten worden. Staan er kledingvoorschriften in de Koran. Bepaalt de echtgenoot dat moeder en dochter zo gekleed moeten gaan. Of is het de wens van de draagsters zelf. Ik heb net het boek Laura H gelezen. De Nederlandse Laura H reist met haar echtgenoot af naar het IS kalifaat. Zwaar gedesillusioneerd keert zijn terug naar Nederland. Zwaar mishandeld door haar man omdat zij zich niet goed gedroeg en omdat zij geen waardig moslima was.

Maar is Solo daarom een IS bolwerk. Is Amsterdam een IS bolwerk omdat daar ook dames met een niqab rondlopen?? Ik weet het niet. Ik moet het antwoord schuldig blijven. Maar al met al geen reden om Solo te mijden. De stad is zeker twee a drie dagen waard om rond te kijken.

Van reisblog naar fotoboek
Laat een prachtig fotoboek afdrukken van je verhalen & foto's. Al vanaf € 21,95.
reisdrukker.nl

Foto’s

4 Reacties

  1. Cisca:
    11 januari 2020
    Allerlei onderwerpen aan bod in je verhaal.
    Zo ook de foto's
    Mooi om te lezen op de vroege zaterdag.
  2. Theo en Didi:
    11 januari 2020
    Mooi beschreven weer Jan. Goede reis verder.
  3. Ruud Hof:
    11 januari 2020
    hee

    Heerlijk verhaal Jan, vroeger was in het centrum van Solo ook een (hollandse?) bakker met aan de voorzijde van het pand molenwieken. In 1991 haalden we daar gebak.....
  4. Anneke:
    11 januari 2020
    Wat eenverhalen,,die van gebouw - cavelerie,,,vind IK by zonder- was ,,puur Hollands<<wij moesten er uit,,= Nu verwaarloosde staat,,met ,NU misschien de nakomelingen vandegene ,die ons! Er uitwilde hebben,zooooo,kanhetgaan

Jouw reactie